Posts Tagged ‘ေရးမိေရးရာ’
တူညီေသာလားရာ
Wednesday, November 4th, 2009
လူႏွင့္ တိရစၧာန္တို႔၏ ျခားနားခ်က္မွာ လူသည္ တိရစၧာန္ထက္ အသိဥာဏ္အရာ ပိုသာေသာေၾကာင့္ဟု ပညာရွင္ အမ်ားအျပား အတည္ျပဳၾကၿပီး ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ ေျပာရလွ်င္ လူသည္ တိရစၧာန္မ်ားကဲ့သို႔ အိပ္၊ စား၊ ကာမမွွ်ျဖင့္ ဘဝကို မေရာင့္ရဲတတ္ျခင္းသည္ပင္ လူႏွင့္ တိရစၧာန္မ်ား အၾကား ႀကီးစြာေသာ ျခားနားခ်က္ ျဖစ္လာခဲ့သည္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။
လူတို႔သည္ လက္ရွိအေျခအေနကို ေက်နပ္တင္းတိမ္ႏိုင္ခဲေသာ သတၱဝါမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ လက္ရွိအေျခအေနထက္ ပိုေကာင္းေသာ အရသာ၊ ပိုေကာင္းေသာ အသံုးအေဆာင္၊ ပိုေကာင္းေသာ အေနအထိုင္ စသည္တို႔ကို ရွာေဖြ ဖန္တီး တည္ေဆာက္ရင္းျဖင့္ ေခတ္အဆက္ဆက္ကို ျဖတ္ေက်ာ္လာခဲ့ၾကသည္။ ထို ပိုေကာင္းေသာ ဘဝကို ပိုင္ဆိုင္လိုေသာ လူသား၏ အာသီသေၾကာင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနထိုင္ေသာ ကမ႓ာႀကီးသည္ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ယေန႔ အေျခအေနသို႔ ဆိုက္ေရာက္ေနရေပသည္။
ကမ႓ာႀကီးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကၽြန္ေတာ္၏ အျမင္မွာ ယေန႔ကမ႓ာသည္ ဆန္႔က်င္ဘက္ အလွတို႔ျဖင့္ အစြမ္းကုန္ ဖူးပြင့္ေနသည္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္၊ တဖက္က စက္မႈနည္းပညာသည္ အလြန္လ်င္ျမန္ေသာ အရွိန္ျဖင့္ တဟုန္ထိုး တိုးတက္ေနသကဲ့သို႔ တဖက္ကလည္း အိုဇုန္းလႊာ အေပါက္အၿပဲစေသာ ျပႆနာမ်ားအတြက္ အလြန္အမင္း စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကရသည္။ (more…)
Popularity: 63%
လတ္တေလာ အေျခအေန
Saturday, September 12th, 2009
ဘာလုပ္လုပ္ အဆင္မေျပသလို ဘာမွမလုပ္လည္း အဆင္မေျပဘူး၊ အလားတူေန႔ရက္မ်ားစြာ ႀကံဳခဲဖူးေသာ္လည္း ယခုတိုင္ ေနသားမက်ႏိုင္ေသးသည္မွာ မည္သည့္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ပါလဲ။
ေျပာမျဖစ္ေသာ စကားမ်ားစြာကိုု ႀကိတ္မွိတ္မ်ိဳသိပ္ရင္း အစာအိမ္ေတာင္ အသားမာတက္လုၿပီ၊ လိုခ်င္မႈရဲ႕ အသံေတြကို မုန္းတတ္ခ်င္လာတယ္။ နားမဆံ့ေအာင္ ၾကားေနရေသာ စကားမ်ားစြာတို႔က ကိုယ့္စိတ္ကို မီးထဲတြန္းခ်ေနေသာအခါ ကိုယ္၏ ေျဖဆည္ရာတို႔ကား လၻက္ရည္ဆိုင္ပင္ ျဖစ္ေနတတ္ခဲ့သည္၊ ျဖတ္သြားျဖတ္လာတို႔က ကိုယ့္စိတ္ကို တဒဂၤေတာ့ ေျပာင္းလဲေစႏိုင္သည္ေလ။ (သို႕မဟုတ္) ေျပာင္းလဲေစသည္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လွည့္စားႏိုင္သည္ေပါ့။
အရာရာကို ကိုယ့္အျပစ္လို႔သာ ခံယူတတ္ခဲ့သည္ေၾကာင့္ Depression ေတြ ပိုတိုးလာရုံပဲ တတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အိမ္မက္ေဟာင္းတစ္ခ်ိဳ႕ ပိုးကိုက္ခံရၿပီးသည့္ေနာက္ အိမ္မက္သစ္မ်ားစြာက အေညွာင့္ေတာင္ မထြက္ေသးခင္မွာ ယံုၾကည္မႈတစ္ခ်ိဳ႕ကပါ ကိုယ့္ကို စြန္႔ခြါသြားခဲ့သည္မွာ အခါခါ။
သည္လို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ၾကည္ေအးရဲ႕ “အိပ္ခ်ိန္ေလးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖူးပါတယ္” ဆိုေသာ စာသားကိုသာ အထပ္ထပ္ရြတ္ဆိုေနမိေပါ့၊ ဘဝမွာ အေဖာ္ဆိုလို႕ စာအုပ္တစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ အဆင္မေျပမႈ မ်ားသာ အမ်ားဆံုး ျဖစ္ေနခဲ့သည္ပဲ။
ကိုုယ့္တရားနဲ႕ကိုယ္ ေနရေအာင္ ကိုယ့္မွာ တရားလည္း မရွိဘူး၊
ကိုယ့္ဓားနဲ႔ကိုယ္ ေနရေအာင္လည္း ကိုယ့္မွာ ဓားလည္းမရွိခဲ့ဘူး…ေကာင္မေလးရယ္။
(၂၁)ရာစု Global လိႈင္း ရဲ႕ ရုိက္ခတ္မႈထဲ ကိုယ့္ဝိဥာဥ္ပါ လြင့္ပါသြားမလား ၊ အမိႈက္ေတြ ေကာက္ထည့္ရင္းနဲ႔ ဦးေခါင္းဟာ လြင့္ပစ္ခ်င္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေလးလံလာခဲ့ျပန္တယ္။ အိုဘားမားရဲ႕ မိန္႔ခြန္းက ကိုယ္အတြက္ေတာ့ ဖတ္ေကာင္းရံုသက္သက္ပါ၊ ခ်စ္သူရဲ႕ အမည္နာမေတာ္ေလးကို မည္သူမွ် မၾကားေအာင္ ရြတ္ဆိုရျခင္းေလာက္ အရသာမရွိခဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ ပံုမွန္ဇယားထဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမာင္းသြင္းရင္း ….မနက္ျဖန္သည္ သည္ေန႕ပင္ ျဖစ္ေနလိမ့္မည္ဆိုသည္ကို ေဗဒင္သြားေမးစရာ မလိုေအာင္ ေသခ်ာေနခဲ့သည္။
Popularity: 6%
ျမင္းလား ငန္းလား
Wednesday, June 17th, 2009
ဘာလိုလိုနဲ႔ ပို႔စ္မေရးျဖစ္တာ ၾကာသြားျပန္ၿပီ၊ ဘာအေၾကာင္းေရးရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားရင္းနဲ႔ ေလွ်ာက္ေရးေနမိေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ အားေပးရွာပါတယ္။“ညီမင္းခ၊ လုပ္စမ္းပါ၊ ပို႔စ္ေကာင္္းေကာင္းေလးေတြ ေရးစမ္းပါ”တဲ့။
ပို႔စ္ေကာင္းေကာင္းျဖစ္ေအာင္ဘယ္လိုေရးရမလဲ၊ နည္းပညာအေၾကာင္းေရးရ ေအာင္လည္း ကိုယ္က ဘာမွဟုတ္တိပတ္တိ တတ္တာမဟုတ္ဘူး၊ ရသစာေပ လိုမ်ိဳးလည္း မေရးတတ္ဘူး၊ ဘာသာေရးအေၾကာင္းလည္း ေရးတဲ့လူကမ်ား၊ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္း၊ ငယ္ရည္းစားအေၾကာင္းနဲ႔ လက္ရွိ ရည္းစားေတြ အေၾကာင္းလည္း မေရးခ်င္၊ ဘာမွမထူး၊ စာအုပ္ထဲက စာေတြကိုလည္း ကူးမခ်ခ်င္၊ ခက္ေတာ့ေနေပါ့၊ ၀မ္းစာေခါင္းပါးလိုက္တာလည္း လြန္ေရာပဲ၊ သူမ်ားေတြ ေဟာတစ္ပုဒ္ ေဟာတစ္ပုဒ္ ေရးေနၾကေပမယ့္ ကိုယ့္မွာေတာ့ စာေရးမယ္လည္းလုပ္ေရာ ေတြးထားတာေတြ ဘယ္က ဘယ္လိုေပ်ာက္ကုန္မွန္းမသိဘူး၊ ဒီၾကားထဲ “ကိုယ္ေရးတဲ့စာကို ဖတ္တဲ့လူ ေတြအတြက္ တစ္ခုခုေတာ့ ရေစခ်င္တယ္”လို႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေတြးမိေသး။
ဒီလို ေတာင္ေတြးေၿမာက္ေတြးနဲ႔ ေလွ်ာက္ေရးေနရင္းက (more…)
Popularity: 9%
ဘေလာ့ကို ဘယ္ေလာက္ထိ ရည္မွန္းထားလဲ
Friday, June 5th, 2009
ေခါင္းစီးက ေခါင္းစီးမဟုတ္ပါဘူး၊ တစ္ေန႔က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မထင္မွတ္ပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးလိုက္တဲ့ေမးခြန္းပါ။ ဒီေမးခြန္းမ်ိုဳးကို ဘေလာ့ေရးေနတဲ့ ခင္ဗ်ားကို ေမးမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုေျဖမလဲေတာ့ မသိဘူးေပါ့ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ရုတ္တရက္ စကားလံုးရွာမရပဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္သြားမိပါတယ္။ ေနာက္မွ “ရည္ရြယ္ခ်က္ရယ္လို႔ မရွိပါဘူးဗ်ာ၊ ဒီလိုပဲ ေရးခ်င္ရာေလၽွာက္ေရးတာ ေပါ့ “လို႔ ခပ္ေပါ့ေပ့ါ ျပန္ေျပာျဖစ္ လိုက္ပါတယ္။ သူက “ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုခုနဲ႔ လုပ္ရင္ ပိုေကာင္းမလားလို႔ပါ” တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းခါရမလား……။ ေခါင္းညိတ္ရမလား……။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္တယ္လို႔ ထင္မိတာပဲ။
သူေျပာသလိုမ်ိုဳး ဘေလာ့ကို ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုခုနဲ႔လုပ္မယ္ ဆိုပါေတာ့၊ ကၽြန္ေတာ္ ဘာကို ရည္ရြယ္ရမလဲ၊ ဒီအေျခေနမွာေရာ ဘယ္ေလာက္ထိ ရည္ရြယ္ႏိုင္မလဲ၊ ခင္ဗ်ားမွာေရာ ဘေလာ့နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ရည္ရြယ္ထားတာေတြရွိသလား၊ ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ ေအာင္ျမင္ေနၿပီလဲ၊ ဘေလာ့ အေပၚထားတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္က ခင္ဗ်ားဘ၀နဲ႔ ဘယ္ေလာက္ထိ ဆက္ႏြယ္မႈရွိလဲ၊ ကၽြန္္ေတာ္ ေလွ်ာက္စဥ္းစား ေနမိတယ္။
ေနာက္စဥ္းစားမိတာ ရွိေသးတယ္ဗ်၊ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့ကို လူရွိန္ေအာင္ Title ကို “အိမ္္မက္စုိက္ခင္း”လို႔မေပးပဲ၊ တစ္ခ်ိဳ ့ေတြလို ” Online writer association “(သို႔မဟုတ္) “ရသစာေပ အႏုပညာ ဘေလာ့” လို႔ ေပးရင္ ေကာင္မလား …..၊ ဒါမွမဟုတ္ “ဤဘေလာ့မွ စာမ်ားကို ခြင့္ျပဳခ်က္မရပဲ မည္သည့္ေနရာတြင္မွ ကူးယူသံုးစဲြခြင့္မျပဳ” (သို႔မဟုတ္) “ဤဘေလာ့မွ စာမ်ားကို မည္သည့္ေနရာတြင္ မဆို အသံုးျပဳႏိုင္သည္” လို႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေရးထားရင္ေကာင္းမလား။ အဲဒီလိုလဲ ေရးလို႔က မျဖစ္ေသးဘူး၊ ကိုယ္က ဘာမွဟုတ္တိပတ္တိ ေရးတာမဟုတ္ေသးပဲနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ပစၥလက္ခတ္ အထင္ႀကီးရာ ေရာက္သြားမယ္။ ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္းလဲ မေရးရဲဘူးဗ်ာ၊ ဘေလာ့ေလာကမွာလည္း “အသားထဲကေလာက္” ေတြက အမ်ားသား မဟုတ္လားဗ်။
အင္း…ဘေလာ့ေရးသူ အမ်ိုဳးမ်ိဳးရွိတာဆိုေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ေလ။ လူဆိုတာကလည္း သူ႔ဗီဇနဲ႔သူ မွန္တယ္လို႔ ထင္ေနၾကတဲ့ သတၱ၀ါေတြခ်ည္းပဲဟာ၊ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္တယ္ ဆိုေပမယ့္ သူမ်ားကို အဆိပ္ခပ္ၿပီးမွ ကိုယ့္လမ္းေဖာက္ တာမိ်ဳးေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ ထင္တာပဲဗ်ာ။
Popularity: 17%
ကတ္သီးကတ္သတ္ ေတြးတတ္သူမ်ား
Tuesday, May 19th, 2009
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကတ္သီးကတ္သတ္ ေတြးတတ္သူေတြ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကတ္သီးကတ္သတ္ ျပန္ေတြးၾကည့္တာပါ။
ငယ္ငယ္တုန္းက ၾကားဖူးတာရွိတယ္။ “မင္းတုန္းမင္းႀကိးကုိ သနားတယ္” တဲ့။ သူ႔ခမ်ာ ေရခဲ့မုန္႔ေတာင္ မစားဖူးလုိက္ဘူး ဆုိပဲ။ (မင္းတုန္းမင္းကသာ ခင္ဗ်ားကုိ ျပန္သနားရင္ သနားေနဦးမယ္) အခုလည္း လာျပန္ၿပီ။ လက္ဘက္ရည္၀ုိင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ထေျပာတာက “နတ္ျပည္ နတ္ျပည္နဲ႔ ေျပာေနၾကတာ၊ နတ္ျပည္မွာ အင္တာနက္ရွိလား၊ ဂိမ္းရွိလား၊ ကားရွိလား၊ တုိက္ေတြ ရွိလား၊ မီးလာတာ မလာတာေတြ ေမွ်ာ္လင့္စရာရွိလား၊ နတ္ျပည္ကုိ ဘာလုိ႔ သြားခ်င္ၾကတာတုန္း၊ နတ္ျပည္မွာ တက္ၿပီး ဒီတုိင္း တက္ထုိင္ေနရရင္ နတ္ျပည္ဆုိတာ ဘာအဓိပၸါယ္ရွိမွာလဲ” တဲ့။ ကဲ ခက္မေနဘူးလားဗ်ာ။ သူေျပာတာလည္း ဟုတ္တုတ္တုတ္လုိ႔ ႐ုတ္တရက္ ထင္မိသား။ ခင္ဗ်ားတုိ႔လည္း အဲဒီလုိပဲ ေတြးမိမလားဘဲ။
တကယ္ေတာ့ အဲဒီလုိ မဟုတ္ဘူးဗ်။ နတ္ေတြရ႕ဲ ခံစားရာကုိ လူရ႕ဲ ခံစားရာလုိ သြားေတြးလုိ႔မရဘူး။ ျဖန္႔ထြက္ေတြး ၾကည့္တာေလ။ ဒီေလာကမွာေပါ့ ႂကြက္ေတြ။ ပုိးဟပ္ေတြ၊ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ ကြန္ပ်ဴတာခန္းထဲမွာ ရွိရွိေနတတ္တယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္ေတြ အင္တာနက္မသံုးရလုိ႔ ကြန္ပ်ဴတာ မကုိင္ရလုိ႔ ဂိမ္းမေဆာ့ရလုိ႔ စိတ္ညစ္ေနတဲ့ေကာင္ တစ္ေကာင္မွ မပါဘူး။ ႀကိဳးကုိ ကုိက္ျဖတ္မဲ့ေကာင္နဲ႔၊ ဆားကစ္လမ္းေၾကာင္းမွာ ေသးပါခ်မဲ့ေကာင္နဲ႔ CPU လုိ ကတ္သီး ကတ္သတ္ေနရာကုိ ၀င္မဲ့ေကာင္နဲ႔ ခ်ည္းပဲ။ အင္တာနက္ သံုးလုိက္အံုးမွ G-talk လုိက္ဦးမွ ဆုိတဲ့ ေကာင္ တစ္ေကာင္မွ မပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီေကာင္ေတြ ႀကိဳးကုိ မကိုက္ရရင္ ဆားကစ္လမ္းေၾကာင္းေပၚ ေသးေပါက္မခ်ရရင္ ဟုိႀကိဳဒီၾကားထဲ မ၀င္ရရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္ ေတာ္ေတာ္ပ်င္းမယ့္ ေကာင္ေတြ ျဖစ္သြားရမွာ ေသခ်ာတယ္။
ဆုိလုိခ်င္တာက သတၱ၀ါေတြဟာ ကုိယ္မေတြ႕ဖူးတဲ့ အာ႐ံု၊ မသိဖူးတဲ့ အာ႐ံု၊ မခံစားဖူးတဲ့ အာ႐ံုကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မတမ္းတဘူး ဆုိတာပါပဲ။ မင္းတုန္းမင္းေခတ္မွာ ေရခဲမုန္႔မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မင္းတုန္းမင္း ေရခဲ့မုန္႔ကုိ လံုး၀မတမ္းတခဲ့ဘူး။ နတ္ျပည္က နတ္သားေတြလည္း အင္တာနက္ကုိ ဂိမ္းကုိ ကြန္ပ်ဴတာကို No , ႏုိးပဲ။ ခင္ဗ်ားက လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ နတ္ေတြရဲ႕ စိတ္ကုိ ဘယ္လုိမွ အစားထုိးၿပီး မေတြးေခၚႏုိင္ နတ္ေတြရ႕ဲ လုိအင္ နတ္ေတြရဲ႕ တပ္မက္မႈကုိ မသိႏုိင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ဒီလုိ နားလည္ရမယ္။ နတ္ျဖစ္ရင္ နတ္ခံစားမႈပဲ ရွိမယ္။ လူျဖစ္ရင္ လူခံစားမႈပဲ ရွိမယ္။ ႂကြက္ျဖစ္ရင္ ႂကြက္ခံစားမႈပဲ ရွိမယ္။ အဲ ေခြးျဖစ္ရင္လည္း ေခြးခံစားမႈပဲ ရွိမယ္ဗ်။
ဒီလုိ ဒီလုိ။ ပံုျပင္လုိလုိ အတည္လုိလုိ ဟာသတစ္ခု ရွိတယ္။ ေမာင္၀ဏၰ ေရးထားတာေလးပါ။ တစ္ခါက တဲ့။ တံတုိင္း တစ္ခုရဲ႕ တစ္ဖက္စီမွာ ေခြးတစ္ေကာင္စီရွိတယ္။ တစ္ဖက္က ေခြးက ေအးေဆးပဲ စားလုိက္႐ံု အိပ္လုိက္႐ံုပဲ။ တစ္ဖက္က ေခြးက အစာရွာလုိက္၊ မ၀ေရစာစားလုိက္၊ ဟုိဟုိဒီဒီ သြားလုိက္ပါပဲ။ ဒီလုိနဲ႔ တစ္ေန႔ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးေနရတဲ့ ေခြးက တံတုိင္းတစ္ဖက္ကုိ ကူးလာၿပီး ေနခြင့္ေတာင္းသတဲ့။ ဟ ဘာတုန္း ဆုိေတာ့ “ ဟုိဘက္မွာ အစစ အရာရာ အဆင္ေျပတာေတာ့ ဟုတ္တယ္ကြ၊ ဒါေပမယ့္ ငါ အဲဒီမွာ မေဟာင္ရဘူးကြာ၊ ေခြးျဖစ္ၿပီး မေဟာင္ရတာေလာက္ အရသာမဲ့တာ ဒီေလာကမွာ မရွိကုိ မရွိဘူးထင္ပါတယ္ကြာ” တဲ့။ ကဲ…။ နတ္ျပည္မွာ အင္တာနက္ မရွိဘူး ဆုိသူတုိ႔ေရ…။ ကတ္သီးကတ္သတ္ ေတြးၾကည့္ျဖစ္တဲ့ အေတြးေလး တစ္ခုပါ။
Popularity: 13%